Autor ukazuje Księgę Apokalipsy w inny sposób niż zazwyczaj się ją przedstawia i interpretuje. Zamiast czytać ją tylko poprzez pryzmat „końca świata”, czytelnik dostrzeże zupełnie nowy kontekst, a mianowicie kontekst Kościoła i liturgii. Część księgi skupia się na konkretnych wzlotach i upadkach, słabościach i grzechach poszczególnych wspólnot Azji Mniejszej i staje się swoistego rodzaju „rachunkiem sumienia” dla tych wspólnot, które ma pobudzić do nawrócenia. Dzięki temu „nowemu” odczytaniu Księga staje się nam bliższa i jak najbardziej aktualna.