Zbiór opowiadań o Powstaniu Warszawskim autorstwa Jerzego Stefana Stawińskiego – najwybitniejszego polskiego scenarzysty, twórcy polskiej szkoły filmowej.

Napisane z niezwykłą prezycją, oszczędnie operujące słowem, za to wstrząsające w wymowie opowiadania Stawińskiego zebrane w niniejszym tomie przedstawiają: tragiczną historię polskich żołnierzy w czasie przygotowań do Powstania Warszawskiego oraz po jego upadku (Godzina „W”, Kanał); los tych, którzy przeżyli i dostali się do niemieckiego obozu jenieckiego (Ucieczka); tragikomiczną powstańczą historię warszawskiego cwaniaka Dzidziusia Górkiewicza (Węgrzy); dramat ludzi, którzy w obliczu kończącej sie wojny nie mają ani dokąd wrócic, ani co ze sobą zrobić.
(Casalarga).

W książce tej po raz pierwszy drukiem ukazuje się głośna, niepublikowana dotąd sztuka Ziarno zroszone krwią – dramatyczny zapis ostatnich dni lipca 1944 roku odsłania kulisy politycznego i wojskowego konfliktu wśród polskich oficerow oraz polityków podczas podejmowania decyzji o wybuchu powstania w Warszawie.

Pisząc, myślałem obrazami. Wszystkie moje opowiadania były refleksami moich przeżyć. Nie wymyślałem przecież niczego, miałem te wydarzenia przed oczami (...) Ambicją wielu pisarzy jest pisanie niefilmowe. Kiedy pisałem „Kanał”, nie myślałem zupełnie o filmie, chciałem opisać najbardziej tragiczny wypadek mojego życia.
Jerzy Stefan Stawiński

Jerzy Stefan Stawiński (ur. 1921)
Najwybitniejszy polski scenarzysta, prozaik, współtwórca Polskiej Szkoły Filmowej, reżyser filmów fabularnych, autor słuchowisk radiowych. Walczył w kampanii wrześniowej 1939 roku. W czasie okupacji należał do AK, uczestniczył w Powstaniu Warszawskim, po upadku którego trafił do obozu jenieckiego w Murnau. Służył w 2. Korpusie Polskim we Włoszech pod dowództwem gen. Andersa, później wyjechał do Anglii. Do Polski powrócił w roku 1947. Był kierownikiem literackim zespołu filmowego „Kamera” (1957-1965), a także kierownikiem artystycznym zespołów: „Panorama” (1972-1974) oraz „Iluzjon” (1977-1981). Wielokrotnie nagradzany – ostatnio otrzymał: Złoty Medal Gloria Artis (2006) oraz Polską Nagrodę Filmową „Orzeł” za całokształt twórczości (2010). Do jego najbardziej znanych utworów należą m.in.: "Kanał", "Godzina 'W'", "Młodego warszawiaka zapiski z urodzin", "Sześć wcieleń Jana Piszczyka", "Pułkownik Kwiatkowski", "Niekłamane oblicze Jana Piszczyka". Na podstawie jego opowiadań oraz scenariuszy powstało wiele filmów fabularnych, wśród nich najwybitniejsze to m.in.: Kanał w reżyserii Andrzeja Wajdy oraz w reżyserii Andrzeja Munka: "Człowiek na torze", "Eroica" i "Zezowate szczęście".